June 10, 2009 by nenapinadoniyali

ಮೈಸೂರೆಂಬ ಒಂದು ಸುಂದರ ಊರಿಂದ ಶುರುವಾಯಿತು ಈ ನನ್ನ ಜೀವನ. ಅಲ್ಲಿಂದ ಶುರುವಾದ ಈ ನನ್ನ ಜೀವನ ಬೆಂಗಳೂರೆಂಬ ಕಣ್ಣು ಕುಕ್ಕುವ, ಬಲು ಜನನಿಭಿಢ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಇಂದು ಬಂದು ನಿಂತಿದೆ. ಏಕೆ ನಿಂತಿದೆ, ಹೇಗೆ ನಿಂತಿದೆ ಎಂಬುದು ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿರುವ ವಸ್ತು ವಿಷಯ. ಎಲ್ಲರಂತೆಯೇ ತಂದೆ-ತಾಯಿಯೊಡನೆ ಜೊತೆಗೂಡಿ, ಅಣ್ಣನೊಂದಿಗೆ ಆಟವಾಡುತ್ತಾ, ಜಗಳವಾಡುತ್ತಾ ಬೆಳದ ನಾನು ಕನ್ನಡ ಮಾಧ್ಯಮದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಶಾಲೆಯನ್ನು ಮುಗಿಸಿ, ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಮಾಧ್ಯಮದಲ್ಲಿ ಹೈ-ಸ್ಕೂಲ್ ಹಾಗೂ ಕಾಲೇಜ್ ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸವನ್ನು ಮುಗಿಸಿ ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ಶಿಕ್ಷಣವನ್ನು ಪಡೆದು, ಸಾಫ್ಟ್ ವೇರ್ ಇಂಜಿನಿಯರ್ ಎಂಬ ಪದವಿ ಪಡೆದು ಒಂದು ಸಾಫ್ಟ್ ವೇರ್ ಸಂಸ್ಥೆಯಲ್ಲು ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸ ಮುಗಿಸುವವರೆಗೆ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಏನೆಂಬುದನ್ನು ಅರಿಯದೆ ಆಟವಾಡುತ್ತಾ ಸಾಗಿತು ನನ್ನ ಜೀವನ. ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟೋ ಭಾವನೆಗಳ ಸಂಘರ್ಷದೊಂದಿಗೆ ಬದುಕು ಎಂದರೇನು, ಸ್ನೇಹ ಹಾಗೂ ಪ್ರೀತಿ ಎಂದರೇನು ಎಂಬುದನ್ನು ಅರಿಯುತ್ತಾ ಬೆಳೆದೆ. ಬುದ್ದಿಯು ಬಲಿಯುತ್ತಾ, ಕಾಲವು ಕಳೆಯುತ್ತಾ ಜೀವನ ಎಂದರೇನು ಎಂಬ ವಿಷಯವು ಪ್ರಶ್ನೆಯಾಗತೊಡಗಿದೆ.
ಜೀವನ ಎಂದರೇನು? ತುಂಬಾ ದಿವಸದಿಂದ ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಯು ನನ್ನ ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಸರಿದಾಡುತ್ತಿದೆ. ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಯು ಆಳವಾಗಿ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಹೊಕ್ಕಲು ಅದರ ಬೇರು ದೇಹವನ್ನೆಲ್ಲಾ ಆಕ್ರಮಿಸತೊಡಗಿದೆಯೇನೋ ಎಂಬ ಭಾವ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಮೂಡುತಿದೆ.ಈ ಭಾವದ ಜೊತೆಗೆ ಹಲವಾರು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಸಹ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದೆ. ಈ ಜೀವನ ಎಂದರೇನು? ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಹಲವಾರು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಉತ್ತರವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿದೆ. ಎಷ್ಟೇ ಉತ್ತರ ನೀಡಿದರು ಸಂಪೂರ್ಣ ಉತ್ತರ ಸಿಗಲಿಲ್ಲವೆಂಬ ಭಾವ. ಈ ಪ್ರಶ್ನೆ ಹಾಗೂ ಉತ್ತರಗಳ ಕಲಹದಲ್ಲ ನನಗನ್ನಿಸಿದ ಎಷ್ಟೋ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಬರೆಯಬೇಕಾಗಿ ಎಷ್ಟೋ ಸಲ ಅನ್ನಿಸಿದ್ದರೂ ಅದಕ್ಕೆ ಒಂದು ಸ್ಪಷ್ಟ ಚಿತ್ರ ನೀಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಆ ವಿಷಯಗಳಿಗೆ ಒಂದು ಚಿತ್ರವನ್ನು ನೀಡುವ ಪ್ರಯತ್ನವೇ ಈ ಬರವಣಿಗೆ.
ಹುಟ್ಟಿದ ಕೆಲವು ದಿನಗಳಿಗೆ ಮಾತು ಬರದೆ ಹೇಳಲು ಆಗದೆ ತನಗೆ ಏನು ಬೇಕೆಂಬುದನ್ನು ಸಂಘ್ನೆಯಲ್ಲಿ ಅಮ್ಮನಿಗೆ ಮಾಡಿತೋರಿಸಿ ಪಡೆಯುವುದರಲ್ಲಿದೆಯಾ ಜೀವನ? ಅಂಬೆಗಾಲಿನಿಂದ ಹಿಡಿದು ನಡೆದು, ಓಡುವುದರಲ್ಲಿದಯಾ ಜೀವನ? ಮಾತು ಕಲಿತು ಅಮ್ಮನೊಂದಿಗೆ ಮೊದಲು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ನಂತರ ಗದರುಮಾತಿನಲ್ಲಿದಯಾ ಜೀವನ? ಜೀವನದುದ್ದಕ್ಕೂ ಎದುರಾಗುವ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳಲ್ಲಿ ಸೋಲುವುದು ಅಥವಾ ಗೆಲ್ಲುವುದರಲ್ಲಿದೆಯಾ ಜೀವನ? ಸ್ನೇಹದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿ ಅದರ ನೋವು ಸುಖಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿ, ಪ್ರೀತಿಯ ಬಿಸಿಲು ಕುದುರೆಯನ್ನು ಏರಿ ಅದು ಕರೆದೊಯ್ಯುವ ಕಡೆ ಹೋಗುವುದಾ ಜೀವನ? ಇಲ್ಲಿಯವರೆಗೂ ಅನುಭವಿಸಿದ ಕಷ್ಟ ನೋವುಗಳ ಸರಪಣಿಗಳೂ ಸಾಕು ಎಂದು ವೃತ್ತಿಪರ ಶಿಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿ, ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ ಒಂದೆರಡು ತಿಂಗಳುಗಳಲ್ಲಿ ಅದರ ರುಚಿ ಒಗರೆಂದು ತಿಳಿದು, ಮೊದಲು ಕೆಲವು ಸಂಬಳದ ಹಣವನ್ನು ಮನಸ್ಸು ಬಂದಂತೆ ಖರ್ಚು ಮಾಡಿ, ತಂದೆ-ತಾಯಿಗೆ, ಅಣ್ಣನಿಗೆ, ಸ್ನೇಹಿತರಿಗೆ ಉಡುಗೊರೆಗಳನ್ನು ಕೊಡುವುದಾ ಜೀವನಾ? ಸಮಯ ಕಳೆದಂತೆ ವೃತ್ತಿಯೂ ಸಹ ಒಂದು ದಿನಚರಿಯಾಗಿ, ದೈನಂದಿನ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಮಾಡುವಂತೆ, ವೃತ್ತಿಯನ್ನೂ ಸಹ ಒಂದು ಯಂತ್ರದಂತೆ ನಿರ್ವಹಿಸುವುದು ಜೀವನಯಾ?? ಯಾವುದು ಜೀವನ??
ಜೀವನವೆಂಬುದು ಆಸಕ್ತಿಯಾ??? ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ!!! ಹೀಗಿದ್ದಲ್ಲಿ ಯಾವುದರಲ್ಲೂ ಆಸಕ್ತಿಯಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಜೀವನೆವೇ ಮುಗಿದುಹೋಯಿತಾ? ಯಾವುದಾದರೊಂದು ವಿಷಯದ ಬಗೆಗಾಗಲಿ. ಕೆಲಸದ ಬಗೆಗಾಗಲಿ ಆಸಕ್ತಿಯು ಏರಿಳಿತವಿಲ್ಲದೆ ಸಮವಾಗಿರುವುದು ಸಾಧ್ಯವೇ? ಹಳೆಯ ಕಹಿ ಘಟನೆಗಳನ್ನು ಮರೆಯುತ್ತಾ, ಸ್ನೇಹಿತರೊಂದಿಗೆ ಜೊತೆಗೂಡಿ ಕಳೆದ ಸಮಯವನ್ನು ನೆನೆಯುತ್ತಾ ಇಂದಿನ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಶಪಿಸುತ್ತಾ, ಭವಿಷ್ಯತ್ತನ್ನು ಕಾಯುವುದು ಜೀವನವಾ? ಯಾವುದು ಜೀವನ??
ಹೀಗೆ ಹಲವಾರು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು. ಈ ಜೀವನದ ಬಗೆಗಿನ ಚರ್ಚೆಯಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನ ಅಂಗಳದಲ್ಲಿ ಒಗಟುಗಳು ಅಲೆ ಅಲೆಯಾಗಿ ಒಗಟುಗಳು ಮೂಡುತ್ತಿವೆ. ದುಃಖಗೊಂಡಾಗ ಅಲೆಗಳು ಮನಸ್ಸನ್ನು ಪದೇ-ಪದೇ ಅಪ್ಪ್ಳಿಸುತ್ತಾ ಘಾಸಿಗೊಳಿಸುತ್ತಾ, ಸಂತೋಷವಾದಾಗ ಒಂದು ಉಲ್ಲಾಸದ ಭಾವನೆಯು ಮನಸ್ಸನ್ನು ತುಂಬಿಕೊಳ್ಳೂತ್ತದೆ. ಹೀಗೆ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಜೀವನದ ಬಗೆಗಿನ ಸತ್ಯಾನ್ವೇಷಣೆ ಶುರುವಾಗಿದೆ. ಈ ಅನ್ವೇಷಣೆಯು ಯಾವ ಮಟ್ಟಕ್ಕೇರಿ ಯಾವ ದಿಕ್ಕು ಹಿಡಿದು ಎಲ್ಲಿಗೆ ಮುಟ್ಟುತ್ತದೋ ನಾ ಕಾಣೆ. ಅಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ಜೀವನದ ಪಯಣದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಪಯಣ ಸಾಗುತ್ತಿರುತ್ತದೆ…..
Posted in Uncategorized | 1 Comment »
ಗೆಳತಿ ಮೊದ-ಮೊದಲ ಭೇಟಿಯಲ್ಲೇ
ನನ್ನ ಮನವು ನಿನ್ನತ್ತ ಜಾರುವಂತೆ ಮಾಡಿದೆಯಲ್ಲ
ಜಾರಿದ್ದು ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನ ತಪ್ಪೇನೆ…
ಜಾರುವಂತೆ ಮಾಡಿದ್ದು ನೀನೇ ತಾನೆ?
ಗೆಳತಿ ನಾ ನಿನ್ನ ಹಿಂದೆ ಬಂದು
ನಿನ್ನ ಕೆಣಕಿ-ಕೆಣಕಿ ಮಾತಾಡುತ್ತಿದ್ದೆ
ಹುಸಿಗೋಪದಿಂದ ನನ್ನತ್ತ ನೀ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೆ
ಕಂಡೂ ಕಾಣದಂತೆ ತುಟಿಯಂಚಲಿ ನಗು ಮಿಂಚಿ ಮಾಯವಾಗುತ್ತಿತ್ತು
ಆ ನಗುವಿಗಾಗಿ ಹಾತೊರೆಯುತ್ತಿದ್ದೆ ನಾನು, ಅದು ನನ್ನ ತಪ್ಪೇನೆ…
ಚೆಲುವಿನ ನಗು ನಕ್ಕಿದ್ದು ನೀನೇ ತಾನೆ?
ಕಣ್ಣಲ್ಲೇ, ರೆಪ್ಪೆಯೂ ಆಡಿಸದೆ ಮಾತಾಡುತ್ತಿದ್ದೆ
ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳ ಜೊತೆ ಸದಾ ಮಾತನಾಡುವಂತಾಗುತ್ತಿತ್ತು
ಸದಾ ನಾ ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣೂಗಳನ್ನ ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದೆ. ಅದು ನನ್ನ ತಪ್ಪೇನೆ..
ಸುಂದರ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಮಾತನಾಡಿಸಿದ್ದು ನೀನೇ ತಾನೆ?
ಸದಾ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿದ್ದು ನನಗೆ ಒತ್ತಾಸೆಯಾದೆ
ಮನವು ನೊಂದರೆ ಸಾಂತ್ವನ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೆ
ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ನಾ ಕದ್ದುಬಿಟ್ಟೆ, ಅದು ನನ್ನ ತಪ್ಪೇನೇ…
ಮನವ ಕದಿಯಲು ಬಿಟ್ಟಿದ್ದು ನೀನೇ ತಾನೆ?
ಸಮಯ ಕಳೆದ ಹಾಗೇ ಹೊರಟೇ ಬಿಟ್ಟೆ
ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ನನ್ನನ್ನು ಒಂಟಿಯಾಗಿ ಬಿಟ್ಟು
ಮನಸ್ಸು ಅಳುತ್ತಿದೆಯಲ್ಲ ಅದು ನನ್ನ ತಪ್ಪೇನೇ..
ನನ್ನ ಬಿಟ್ಟು ಹೋದದ್ದು ನೀನೇ ತಾನೆ?
Posted in Uncategorized | 6 Comments »
April 20, 2009 by nenapinadoniyali

ಮೂಕವಾಗಿದೆ ಮನಸ್ಸು ಇಂದು
ಒಂದು ಮಾತೂ ಮಾತನಾಡದಾಗಿದೆ
ಭಾರವಾಗಿದೆ ಎದೆಯು ಇಂದು
ನನಗೆ ತಿಳಿಯಿತು ಬೆನ್ನಲ್ಲಿ ಚೂರಿ ಇದೆಯೆಂದು
ನೂರೆಂಟು ಭಾವನೆಗಳು ಉಕ್ಕುತಿದೆ
ಆದರೆ ಒಂದಕ್ಕೂ ಮಾತಿನ ಸ್ವರೂಪ ಸಿಕ್ಕುತ್ತಿಲ್ಲ
ಕಣ್ಣುಗಳು ಹರಿಸುತ್ತಿವೆ ನೋವಿನ ಚಿಲುಮೆಯನ್ನು
ಆದರೆ ಅದು ಯಾರ ಕಣ್ಣಿಗೂ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ
ನಾ ಕಂಡದ್ದು ಸುಂದರ ಹೂವೊಂದು
ನಾ ಅರಿಯದಾದೆ ಅದು ಮುಖವಾಡವೆಂದು
ಬಯಸಿ ಹೋದೆ ನಾ ಹೂವಿನ ಪ್ರೀತಿಯನು
ನಾ ಪಡೆದೆ ಅದರ ಹುನ್ನಾರದ ವಂಚನೆಯನು
ಎಷ್ಟು ದಿನಗಳ ಹುನ್ನಾರವದು ನಾ ತಿಳಿಯೆನು
ವಂಚನೆಯ ಕೂಪಕ್ಕೆ ತಳ್ಳಿ ಸಾವನ್ನು ಕರೆಯುತಿಹುದು
ಹೂವಿನ ಚೆಲುವೇ ಹಿಂಗಾ? ಅಥವಾ ನನ್ನ ಮೌಢ್ಯತೆಯಾ?
ನಂಬಿ ಹಿಂಬಾಲಿಸಿದವರಿಗೆ ಸಿಗುವುದು ಮಸಣದ ದಾರಿಯಾ???
Posted in Uncategorized | 4 Comments »
April 17, 2009 by nenapinadoniyali

ನಿನ್ನ ಪ್ರೀತಿಗೆ ಅದರ ರೀತಿಗೆ
ಕಣ್ಣ ಹನಿಗಳೆ ಕಾಣಿಕೆ
ಹೊನ್ನ ಚಂದಿರ ನೀಲಿ ತಾರೆಗೆ
ಹೊಂದಲಾಗದ ಹೋಲಿಕೆ
ನಿನ್ನ ಪ್ರೀತಿಗೆ ಅದರ ರೀತಿಗೆ
ಚೆಲುವ ಕನಸಿನ ಜವನಿಕೆ
ಬೆಳ್ಳಿ ನಿದ್ದೆಯ ತುಟಿಗಳಂಚಲಿ
ಹೊಳೆವ ಕಿರುನಗೆ ತೋರಿಕೆ
ತಂತಿಯಾಚೆಗೆ ವೀಣೆ ಮಿಂಚಿದೆ
ಬೆಂಕಿ ಬೆರಳಿನ ಹಾಡಿಗೆ
ನಿಟ್ಟುಸಿರ ಪಲ್ಲವಿ ಬೇಲಿಯಾಗಿದೆ
ಚಿಂತೆಯಾಳುವ ಕಾಡಿಗೆ
ನಿನ್ನ ಪ್ರೀತಿಗೆ ಅದರ ರೀತಿಗೆ
ನೀಡಬಲ್ಲೆನ ಕಾಣಿಕೆ?
ಕಾಲವಳಿಸದ ನೆಲದ ಚೆಲುವಿಗೆ
ನಿನ್ನ ಪ್ರ್ರಿತಿಯ ಹೋಲಿಕೆ
ಇದು ಹಿಂದಿನ ದಿನಗಳ ಮಾತು. ನನ್ನ ಹತ್ತಿರದ ಗೆಳತಿಯೊಬ್ಬಳು ಈ ಭಾವಗೀತೆಯನ್ನು ಎಲ್ಲೋ ಕೇಳಿ, ಈ ಗೀತೆ ನಾನು ನಿನಗೇ ಹೇಳುತ್ತಿರುವಂತಿದೆ ಅಂಥ ಹೇಳಿ ಕೊಟ್ಟು ಹೋದಳು. ಆ ದಿನ ನನಗೆ ಅದು ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ ಅಂಥ ಮಾತ್ರ ಅನ್ನಿಸಿತ್ತು. ಆದರೆ ಅದನ್ನು ನನಗೆ ಕೊಟ್ಟ ಹಿಂದಿನ ಕಾರಣವನ್ನು ಯೋಚಿಸಲೇ ಇಲ್ಲ. ಈಗ ಅವಳು ನನ್ನಿಂದ ಮತ್ತೆ ಸಿಗಲಾರದಷ್ಟು ದೂರ ಹೋಗಿದ್ದಾಳೆ. ಈಗ ನನಗೆ ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತಿದೆ ಆ ಗೀತೆಯ ಮೂಲಕ ನನಗೆ ಹೇಳಲೆತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಭಾವನೆಗಳು. ಆದರೆ ಈಗ ಕಾಲ ಮಿಂಚಿ ಹೋಗಿದೆ. ಅವಳು ನನ್ನ ಕಣ್ಮುಂದೆಯಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಅವಳು ಬಿಟ್ಟುಹೋದ ನೆನಪುಗಳಷ್ಟೇ ನನ್ನ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಹಸಿರಾಗಿದೆ. ಗೆಳತಿ ನಿನ್ನ ನೆನಪುಗಳಲ್ಲಿ ನಾನು ದಿನದ ಕೆಲವು ಸಮಯವನ್ನು ಕಳೆಯುತ್ತೇನೆ. ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಉಲ್ಲಾಸ ಹರಿದು ಬರುತ್ತದೆ. ನಿನ್ನ ನೆನಪುಗಳಿಗೆ ನಾನು ಋಣಿ. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದೆನೇನೋ ಎನ್ನಿಸುತ್ತದೆ. ನಿನ್ನ ನೆನಪುಗಳಲ್ಲಿ………
Posted in Uncategorized | 4 Comments »
April 17, 2009 by nenapinadoniyali

ಅದೊಂದು ಸುಂದರ ಸಂಜೆ
ಆಗಸದ ತುಂಬಾ ತಂಪಾದ ಮೋಡಗಳು
ಅದಕ್ಕೆ ತಕ್ಕ ತಂಪಾದ ಗಾಳಿ ಬೀಸುತ್ತಿತ್ತು
ಮೈಯನ್ನು ಸೋಕಿ-ಸೋಕಿ ತಂಪಾಗಿಸುತ್ತಿತ್ತು
ನಾ ತುಸು ದೂರ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದೆ ಬೆಟ್ಟದ ಮಡಿಲಲ್ಲಿ
ನನ್ನ ಹೆಜ್ಜೆಗೆ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕುತ್ತಿತ್ತು ನನ್ನ ಗೆಳತಿಯ ಹೆಜ್ಜೆ
ಪ್ರಕೃತಿಯಿಂದ ನಮಗೊಂದು ಉಡುಗೊರೆ ಕಾದಿತ್ತು
ಆಗಸದಿಂದ ತುಂತುರು ಹನಿಗಳು ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಬೀಳುತ್ತಿತ್ತು
ನನ್ನ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಅವಳ ಕೈ ಸೇರಿತ್ತು
ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಅವಳ ಸ್ಪರ್ಶವನ್ನು ಸವಿಯುತ್ತಿತ್ತು
ನನ್ನ ಕಣ್ಣು ಅವಳ ಕಣ್ಣನ್ನು ದಿಟ್ಟಿಸುತ್ತಿತ್ತು
ನನ್ನ ಕಳ್ಳ ಮನಸ್ಸು ಅವಳತ್ತ ಜಾರುತ್ತಿತ್ತು
ಮನಸ್ಸು ಮುಕ್ತವಾಗಿ ಮಾತಾಡುತ್ತಿತ್ತು
ಭಾವನೆಗಳು ತಂತಾನೆ ಅರಳುತ್ತಿತ್ತು
ಅದೊಂದು ಸುಂದರ ಕ್ಷಣವಾಗಿತ್ತು
ಮರೆಯಲಾಗದ ಒಂದು ಅನುಭವವಾಗಿತ್ತು
Posted in Uncategorized | 2 Comments »